woensdag 15 november 2017

Dino of draak?

Begin dit jaar vroeg schoondochter Eline me om een drakenmutsje te haken voor Otis. Het garen haalde ik pas in huis toen het al beter weer werd en het mutsje werd niet meer afgewerkt.

De voorbije weken bracht ik ettelijke uurtjes op deze manier door. Handwerken is dan niet zo simpel, zeker niet als je kleine lapjes aan elkaar aan het zetten bent voor een deken.
Het ideale moment om de muts te maken. Klein projectje dat al liggend gemaakt kan worden.

Ik gebruikte dit patroon als basis. De muts werd gemaakt met groen garen met kleurnuances. Voor de drakenpuntjes gebruikte ik een restje oranje. Ik begon met een magische ring met 6 vasten, meerderde af en toe 3 vasten in een toer, en probeerde zo puntjes in verschillende groottes te maken. Deze haakte ik daarna op een rijtje aan elkaar en naaide ze op het mutsje.

Tadaa: drakenmutsje klaar. Of is het een dinomuts?



Een van de dochters ging met Otis naar de fonteintjes op de markt kijken en maakte deze leuke, donkere, foto. Blij te zien dat Otis zijn muts ophoudt.



De wol was nog niet op. Ik besloot er een bijpassende sjaal bij te maken. Met mijn tunische haaknaald haakte ik een groene sjaal met oranje streepjes. De sjaal werd heel zacht, veel zachter dan wanneer je hem gewoon haakt, denk ik.



Een mooi setje voor Otis, op tijd klaar voor de koude winter.


donderdag 9 november 2017

Van workshop tot tentoonstelling

In het voorjaar schreef ik mij in voor een workshop: ontwerpen en maken van Arabisch geïnspireerde kleding. De vzw Omnes organiseerde deze workshop ter gelegenheid van het Arab Cartoon Festival.

Toen ik de aankondiging las, was ik meteen enthousiast. De workshop werd begeleid door Anita Evenepoel, modeontwerpster en docent aan de Modeacademie te Antwerpen. Zij werd bijgestaan door Wajeb Azouz, een Syrisch modeontwerper.

We kregen mooie jacquardstoffen ter beschikking. Moeilijk kiezen... Waar ik anders altijd voor een blauwe tint zou kiezen, besloot ik nu eens iets totaal anders te doen: ik koos voor bruin/zwart.
"Arabisch geïnspireerd" doet mij direct denken aan "bling-bling". Oók totaal niet mijn ding ;).

De eerste bijeenkomsten was het voor mij vooral luisteren, kijken, nadenken en proberen. Als basis gebruikte ik het patroon "Thelma" uit LMV. Heel veel materiaal werd ter beschikking gesteld door Anita. Het was het moment om total loss te gaan.
Ik experimenteerde met een sublimatieprinter en -pers, borduurgaren, bruin lint, flexfolie, speciale krijtjes voor stof, tule, gouden kant...



Uiteindelijk koos ik er voor om de geweven jaquard asymetrisch te benadrukken. Hiervoor gebruikte ik het mooi garen van byClaire. Hier en daar perste ik kleine stukjes heel dun folie in een bronsachtige kleur.



Uren ben ik bezig geweest om het garen met kleine stiksteekjes vast te naaien op de stof. Een rustgevend geduldwerkje waar ik vele avonden voor de tv mee vulde.





De zelfkanten van de stof gebruikte ik vooraan in het jasje. Voor de sluiting kreeg ik hulp van Diane, die ook hielp tijdens de workshop. Zij bracht voor mij 2 mooie knoopjes mee.



Zie hier mijn jasje.



      


Voor dit jasje ben ik totaal uit mijn comfortzone gestapt. Bruin, grote motieven, bling-bling...  Ik zou het nooit uit mezelf zo gemaakt hebben.  Dank je wel Anita, Wajeb, Diane en medecursisten voor de inspiratie en hulp! Ik ben er supertrots op!

Mijn jasje en nog veel meer mooie en heel gedurfde outfits hangen nog tot zondag 12 november tentoon in De Warande te Turnhout. Ook de krant heeft er een artikel aan gewijd.
Beslist de moeite om een kijkje te gaan nemen!





vrijdag 3 november 2017

Manos del Uruguay

Ik heb zoveel plezier van mijn sjaaltje; het is superzacht, in de zomer niet te warm en bij kouder weer lekker warm in mijn nek. Ik wilde er nog een maken in een andere kleur.

Ik deed wat speurwerk op internet en kwam bij WollyWanka terecht. Zoveel mooie kleuren, kiezen werd moeilijk.

Uiteindelijk koos ik voor een witte streng.  Het stekenpatroon haalde ik uit een van mijn vorige sjaals.



Een ideale sjaal om tijdens lange fietstochten in de zomer rond je hals te doen.



Kiezen was moeilijk, dus ik koos ook nog een mooie grijze uit. Sjaals heb je immers nooit teveel. Voor deze sjaal gebruikte ik een stekenpatroon dat ik hier terugvond.



Gisteren stopte ik de 2 draadjes in en ging de sjaal direct om.



Als ik het helemaal volgens het boekje zou doen, moet ik de sjaals eerst nog even "blokken", maar daar heb ik het geduld niet voor ;).



Ik doe ze liever al gelijk aan...







donderdag 26 oktober 2017

Pluimvee

Deze zomer kreeg ik het verzoek om 3 kippetjes te haken. Het werd een cadeautje voor 3 vriendinnen.

Ik gebruikte terug het patroon van Herriet. Elke kip kreeg haar eigen kleur voor het halsrandje.



Ook haakte ik tijdens de zomer met  Rico Creative Bubble. Ik zag het nieuwe garen al verschillende keren voorbij komen op vele blogs en werd nieuwsgierig. Toen ik het in de winkel zag liggen, kocht ik direct 2 bolletjes.

Het leek me leuk om er een eendje mee te maken. Het haken viel mee, opvullen deed ik met losse draadjes van het garen.



Bij een bezoekje aan de kleinkinderen mocht het eendje onmiddellijk mee in het plonsbadje dat nog buiten stond.

   

Ik ben nog aan het broeden op nieuwe ideetjes voor dit garen ;).





zaterdag 21 oktober 2017

Eindelijk, afgewerkte t-shirts

Eind juni kwam ik ze weer tegen: die mooie stukjes strepenstof. Meer dan 20 jaar bewaar ik ze al. Restjes van een vest dat ik ooit voor de zoon maakte. Te mooi om weg te doen, te klein om er iets mee te maken. Dacht ik toch.

Ik legde ze dicht bij mijn naaimachine en plots wist ik wat er mee te maken. T-shirts voor de kleinzonen. Het was pas-, meet- en denkwerk, maar uiteindelijk vond elk patroondeel een plaatsje en maakte ik 2 leuke t-shirts.

Een halsboordje kon niet meer uit de stof. In mijn voorraad geen enkel bijpassend stukje tricot. Daar lagen de t-shirts, nog steeds dicht bij mijn naaimachine.



Na bijna 3 maanden de t-shirts ontelbare keren verlegd te hebben, was het hoog tijd om naar de stoffenwinkel te rijden. Op een mooie herfstdag stapte ik op de fiets, reed naar een naburig dorp, kocht er enkele centimeters boordstof en in een mum van tijd stonden de halsboordjes er aan.



Waarom toch altijd uitstellen wat zo vlug klaar kan zijn...

Voor Storm.
Voor Otis.
Gelukkig heb ik ze niet net passend gemaakt en kunnen ze nog zeker tot volgend voorjaar gedragen worden ;).




zondag 15 oktober 2017

Bloggen...

Het valt me op dat ik minder berichtjes plaats op mijn blog. Ik lees er wel andere, doe ideeën op, kijk wat rond op Pinterest, maar mijn eigen verslagjes blijven achterwege... Herkenbaar?

Ik ben creatief bezig, materiaal genoeg om over te schrijven. Maar waar ga ik het in mijn volgend bericht eerst over hebben?!

De workshop die ik volgde onder begeleiding van Anita Evenepoel?



Over de (textiel)tentoonstellingen die ik de voorbije maanden bezocht?

Werk van Ann Vanherle

De voorbije zomer oefende ik met tunisch haken. Er over schrijven doe ik zodra ik deze ook heb afgewerkt...



Bij de start van de zomer naaide ik voor de kleinzonen een t-shirt. Helaas, geen bijpassende boordstof in huis. Vorige week heb ik er eindelijk gekocht, deze week wil ik ze klaar hebben. Nu maar hopen dat ze volgende zomer ook nog passen ;).



Ik bestelde ook nog heel mooi garen voor sjaaltjes. Eentje is er klaar, enkel de draadjes moeten nog ingestopt worden. Het tweede is halfweg. Ook hier weer: afwerken Leen!



Ik zou jullie ook nog kunnen vertellen over mijn werk(en) waarmee ik bezig ben in de academie. Momenteel steek ik hierin bijna alle vrije tijd die ik heb.



's Avonds op de bank, bij de tv, haak ik aan het deken van Claire. Lapjes haken terwijl m'n hoofd leeg loopt...



Onderwerpen genoeg om over te bloggen. En handwerkjes genoeg om af te werken. Misschien kunnen jullie mij de spreekwoordelijke schop onder mijn k... geven?




zaterdag 30 september 2017

Kraft-tex

Schoondochter Eline wilde graag een nieuw broodmandje. Eentje haken of eentje naaien? Het werd naaien.
Het moest een stevig mandje worden. Ik nam mijn rolletje Kraft-tex en zocht de nieuwe keukenhanddoeken die ik tijdens de solden kocht. 'n Perfecte match!

Als patroon voor de bodem gebruikte ik een ontbijtbordje. Op internet moest ik even zoeken vooraleer ik weer wist hoe ik de omtrek van een cirkel moet berekenen.  Deze had ik immers nodig voor de zijwanden.

Aan de zijkant van het binnenmandje streek ik een dikke laag versteviging, zodat het zeker rechtop blijft staan.



Niet veel werk voor een mooi mandje...



... en ik dacht er zelfs tijdig aan om er een labeltje in te naaien ;).



Bij Sofie zag ik piramide geldbeugeltjes in Kraft-tex. Dat wilde ik ook proberen. Het leek mij het geschikte patroon en het juiste materiaal om hiermee een sleuteltasje te maken.

De Kraft-tex werd goed bevochtigd, want zo 'n kleine stukjes zijn toch iets moeilijker te hanteren.
 


Binnenin kwam een passende voering.



Aan het ingestikte labeltje bevestigde ik een sleutelring.



Helaas, het tasje is net iets te klein om mijn sleutels aan te hangen. Volgende keer iets groter maken.
Het tasje heeft al een nieuwe bestemming gekregen; het wordt ingezet om, indien nodig, medicijnen in mijn handtas mee te nemen.








zondag 27 augustus 2017

Deken van Victoriaanse kant

Oftewel: Het "Victorian Lace Square Crochet Blanket" dat ik zag bij Esther.

Vorig jaar lag ik enkele weken plat omwille van rugproblemen. Het was rond die tijd dat ik het berichtje las van Esther over haar deken.  Kleine lapjes, zou ik die al liggend kunnen haken?
Ik vroeg de echtgenoot om mijn mand met restjes Stylecraft bij me in de woonkamer te zetten en ging aan de slag.




Ik haakte er eentje en dat ging verrassend goed.



Ik haakte van elke kleur die ik had liggen een vierkantje. Niet enkel tijdens mijn platte rust, maar ook de daarop volgende weken, maanden...



Toen ik er van elke kleur eentje had gehaakt, besloot ik ze nog eens met dezelfde kleur te haken. Telkens ik geen project meer had liggen, of graag iets klein tussendoor maakte, haakte ik enkele lapjes.
Maar ik had er graag nog meer kleurtjes bij. Ik vroeg de dames van ons HandWerkCafé om eens tussen hun restjes te kijken.





Dankzij hen had ik uiteindelijk een 75-tal verschillende kleurtjes!



Er moest ook nog wel eens iets met de lapjes gaan gebeuren... Ik koos een donkergrijze kleur uit en zette de lapjes willekeurig aan elkaar. Van elke kleur eentje.



10 rijen van 7 vierkantjes = 70 vierkantjes. Ik had er nog 75 liggen. Deze zette ik aan elkaar met beige.



Ik haakte de vierkantjes aan elkaar en maakte er nog een simpele rand omheen.







Maar zoals telkens... de draadjes instoppen. Dat heeft enkele maanden geduurd. Het zal nooit een van mijn lievelingswerkjes worden!



En nu, nu zijn beide dekens klaar!
Tadaa...........



2 grote, lekker warme dekens van 132 x 186 cm.

Beige randen

Grijze randen

Elke kleur zit slechts eenmaal in elk deken.




In het ene deken zitten 5 kleuren die niet in het andere zitten, en vice versa.



En omdat ik het niet kan laten; nog enkele extra foto's ;).